آنوسی ها پارت سوم
یهودیان چگونه به ایران امدند
حضور یهودیان در ایران، به بیش از سه هزار سال پیش و مهاجرتهای اجباری یهودیان از اسرائیل به آشور، بابل و بخشهای غربی و مرکزی ایران در طی چند دوره متوالی بازمیگردد. آنان در طول تاریخ با دیگر ایرانیان ارتباط تنگاتنگ فرهنگی و دینی داشتهاند، بهطوریکه در سیاهکل یهودیان در ماه رمضان همراه با مسلمانان روزه میگرفتند و در کردستان در مراسم صوفیان شرکت میجستند. یهودیان در زندگی فرهنگی ایران حضور فعال داشتهاند و برای خود هویت ایرانی قائل هستند.
منبع: یهودان/ کتاب دانستنی های ادیان در ایران
مشاغل یهودیان
یهودیان معمولا در بین شیعیان به مشاغلی می پرداختند که مسلمانان کمتر به آن علاقه نشان میدادند
رنگرزی، مطربی، آوازخوانی، رقاصی، فروشنده تریاک و مشروبات الکلی.[۱] بعضی دیگر در شغلهایی که در بین یهودیان در تمامی دنیا رایج است مشغول به کار بودند. نمونههایی از این شغلها عبارتند از: پزشکی، صرافی، طلافروشی، نقره فروشی و مس فروشی. بعد از اجباری شدن نام خانوادگی بسیاری یهودیان این شغلها را به عنوان نام خانوادگی خود انتخاب کردند. از آن جمله میتوان به ابریشمی، بلوریان، جواهری، ، زرگر، زرگرزاده، زرگران، زرین دست
عمده یهودیان در شهرهای شیراز، اصفهان، همدان، کاشان،کرمانشاه، یزد، کرمان، رفسنجان، سیرجان، بروجرد و بهطور پراکنده در دیگر شهرها زندگی می کردند
شهرمشهد به دلیل وجود حرم امام رضا ع یهودیان نبودند یا بسیار کم بودند
شهر مشهد تا قرن ۱۷ میلادی دارای جمعیت یهودی بسیار کمی بود. این شهر زیارتگاه علی ابن موسی الرضا امام شیعیان و از این رو یکی از شهرهای مقدس مسلمانان شیعه است. از این رو یهودیان اجازه نداشتند در این شهر ساکن شوند. هنگامی که نادر شاه افشار روی کار آمد، با دید ملایمی که به سایر ادیان و همچنین دید مثبتی که به یهودیان داشت، تعداد زیادی از یهودیان به دستور او به مشهد پایتخت او مهاجرت کردند. نادر ۱۷ خانواده یهودی از قزوین را مسئول نگهداری غنائمی کرد که از هندوستان به دست آورده بود. شیعیان مشهد با دستورهای نادر بسیار مخالف بودند و بعد از مرگ او وضعیت یهودیان در مشهد وخیم شد
ادامه دارد